Śluz w stolcu nie zawsze jest zjawiskiem niepokojącym. Warto bowiem pamiętać, że jelita (zarówno jelito cienkie, jak i przede wszystkim jelito grube) mają zdolność produkcji śluzu, dzięki któremu treść pokarmowa, a później masy kałowe, mogą bez problemu przesuwać się w kierunku odbytnicy. Jeśli jednak śluz występuje w kale w nadmiernej ilości lub ma niepokojący wygląd, warto skonsultować się z lekarzem.

Śluz w stolcu – przyczyny
Śluz w stolcu to naturalny składnik wydzielany przez jelita każdego człowieka w mniejszych bądź większych ilościach. Jego podstawową rolą jest ułatwianie przesuwania się stolca w świetle jelit, a później odbytnicy. Jednak jego nadmiar lub zauważalna obecność może wskazywać na problem zdrowotny. Do grona najczęściej diagnozowanych łagodnych przyczyn śluzu w stolcu zaliczamy:
- zespół jelita drażliwego (IBS) – śluz może pojawiać się okresowo, w szczególności przy zaparciach lub biegunce;
- infekcje jelitowe – bakteryjne, wirusowe lub pasożytnicze (np. Salmonella, Shigella, Giardia);
- nietolerancje pokarmowe – np. w stosunku do laktozy, fruktozy, ale również celiakia;
- hemoroidy lub pęknięcia odbytu – śluz może towarzyszyć podrażnieniu śluzówki różnego pochodzenia. Jest wówczas nadprodukowany przez organizm w celach ochronnych.
Śluz w stolcu może mieć poważniejsze przyczyny, na przykład takie jak:
- przewlekłe choroby jelit – np. choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego;
- polipy lub rak jelita grubego;
- zaawansowane szczeliny odbytu.
Dlatego też jeśli cokolwiek nas niepokoi, a także gdy śluzowi w stolcu towarzyszą inne objawy (np. silne bóle brzucha, krew w kale) warto skonsultować się z lekarzem.
Śluz w stolcu – objawy
Śluz sam w sobie stanowi przezroczystą, galaretowatą w konsystencji lub śliską substancję, która swoim wyglądem przypominać może białko jaja kurzego. Jeśli jest on właśnie przezroczysty lub lekko biały, najczęściej nie powinien wzbudzać niepokoju. Stanowi przejaw fizjologiczny lub pojawia się po lekkim podrażnieniu jelit (np. po ostrej potrawie, stresie). Patologiczne formy śluzu w stolcu mogą być następujące:
- białawy lub żółtawy, ciągnący się – najczęściej występuje przy zespole jelita drażliwego (IBS) lub łagodnych infekcjach jelitowych;
- z domieszką krwi – może wskazywać na stany zapalne jelit, jak również występować przy hemoroidach, szczelinie odbytu, a czasem o poważniejszej chorobie (np. wrzodziejące zapalenie jelita, polipy, rak jelita). Nigdy nie należy bagatelizować obecności krwi w kale;
- zielonkawy lub pienisty – niekiedy występuje przy infekcjach bakteryjnych (np. Salmonella, Shigella), choć może być też skutkiem ubocznym przyjmowania niektórych antybiotykach.
Sygnały alarmowe, które zawsze powinny wzbudzić niepokój i są wskazaniem do konsultacji lekarskiej to:
- bardzo duże ilości śluzu i/lub regularność jego pojawiania się – występuje przy każdym lub niemal każdym wypróżnianiu się;
- krew w stolcu;
- biegunki lub zaparcia trwające dłużej niż 2–3 tygodnie;
- objawy towarzyszące takie jak bóle brzucha, gorączka, wzdęcia, utrata masy ciała, osłabienie;
- ciemne, smoliste stolce lub stolce o nieprzyjemnym zapachu;
- śluz występuje razem z ropą lub cząstkami niestrawionego pokarmu.
Wówczas w pierwszej kolejności należy udać się do lekarza rodzinnego (lekarza podstawowej opieki zdrowotnej), ewentualnie od razu do lekarza gastroenterologa.
Diagnostyka śluzu w stolcu
Przy niepokojącym śluzie w stolcu lekarz powinien zebrać od pacjenta szczegółowy wywiad zdrowotny, w którym dopyta o ilość i wygląd śluzu (przezroczysty, biały, żółty, krwawy), jak również o objawy towarzyszące: bóle brzucha, biegunki, zaparcia, gorączka, krew w stolcu. Liczy się też historia chorób przewodu pokarmowego (np. zespół jelita drażliwego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego) zarówno u pacjenta, jak i jego najbliższej rodziny.
Często jednym z podstawowych badan jest badanie ogólne kału – ocena obecności śluzu, krwi, pasożytów, leukocytów, jak i posiew kału – wykrycie infekcji bakteryjnych (np. Salmonella, Shigella, Campylobacter). W badaniach krwi znaczenie mają CRP, OB, morfologia. Bardzo ważnym elementem diagnostyki są tu badania obrazowe i endoskopowe, zwłaszcza takie jak USG jamy brzusznej, kolonoskopia oraz sigmoidoskopia – mniej inwazyjna niż kolonoskopia, pozwala ocenić końcowy odcinek jelita grubego.
Śluz w stolcu – leczenie
Leczenie śluzu w stolcu zależy od jego przyczyny — może obejmować zmianę diety, leczenie infekcji, terapię chorób zapalnych jelit lub farmakoterapię zespołu jelita drażliwego. Kluczowe jest ustalenie źródła problemu. W przypadku łagodnych objawów (np. przy zaparciach lub stresie) spore znaczenie ma postępowanie związane z modyfikacją tryb życia, a więc między innymi zwiększenie spożycia błonnika (warzywa, owoce, pełnoziarniste produkty), picie większej ilości wody, unikanie ostrych przypraw, alkoholu i tłustych potraw, systematyczna aktywność fizyczna. Przy nietolerancjach pokarmowych zastosowanie znajduje eliminacja laktozy, glutenu lub innych alergenów po konsultacji z dietetykiem lub gastroenterologiem.
Tak naprawdę metod leczenia jest wiele – od farmakoterapii, poprzez ziołolecznictwo probiotykoterapię, aż do wsparcia psychologicznego lub celowanego leczenia (np. chemioterapia i/lub radioterapia przy nowotworach jelit). Dlatego właściwe postępowanie zawsze powinien dobrać lekarz prowadzący.
Polecane produkty:
|
Spirulina w tabletkach 100% naturalna
Spirulina platensis, którą Państwu oferujemy to 100% naturalna, słodkowodna alga o wysokiej zawartości składników odżywczych. Codziennie spożywana dostarcza organizmowi niezbędne substancje wpływające na sprawne funkcjonowanie układów w ciele człowieka. Zobacz więcej... |
|
Chlorella – tabletki na oczyszczenie organizmu
Chlorella w tabletkach to naturalna alga z rozerwaną ścianą komórkową (chroniona patentem) w postaci suplementu diety. Została wytworzona wyłącznie z suszonych, jednokomórkowych mikroskopijnych alg. Chlorella pomaga wyeliminować metale ciężkie z organizmu Zobacz więcej... |
Bibliografia
- Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2006.
- Dąbrowski A., Wielka interna – gastroenterologia, Wydawnictwo Medical Tribune Polska, Warszawa 2019.





