Skwalen zaliczany jest do grupy związków zwanych triterpenami i można go spotkać w wielu organizmach, zarówno roślinnych, jak i zwierzęcych. Jest ceniony w diecie człowieka ze względu na swoje działanie antyoksydacyjne. Znajduje też zastosowanie w kosmetologii, przeważnie jako środek nawilżający i emolientowy. Naturalnie występuje m.in. w oliwie z oliwek, oleju z amarantusa oraz niektórych innych olejach roślinnych.
Skwalen jest wielonienasyconym węglowodorem, którego cząsteczkę tworzy 6 jednostek izoprenowych. Jest uważany za ważny komponent ścieżek metabolicznych w organizmach prokariotycznych oraz eukariotycznych, w tym w organizmie człowieka. Po raz pierwszy skwalen wyodrębniono z oleju wątroby rekinów, dziś pozyskiwany jest również z oliwek oraz nasion amarantusa.
Pod względem chemicznym jest to organiczny związek o wzorze sumarycznym C30H50 oraz masie molowej 410,71 g/mol. Zalicza się go do grona lipidów, choć nie jest klasycznym tłuszczem.
Skwalen może być zarówno produkowany endogennie (wewnątrz organizmu człowieka), jak i przyjmowany wraz z dietą. Naturalnie znajduje się go bardzo dużo, choćby w woskowinie usznej czy łoju skórnym. Co więcej, skwalen jest prekursorem wszystkich steroidów, niezależnie od tego, do jakiej rodziny należą. Występuje w wielu narządach i tkankach.
Główną rolę w syntezie skwalenu odgrywa wątroba i to ona uwalnia większość tego związku obecnego w krwioobiegu. Badania wskazują, że zaburzenia syntezy cholesterolu mają także wpływ na stężenia skwalenu, zarówno lokalnie, jak i w całym organizmie. Skwalen występuje w osoczu przede wszystkim jako element składowy kompleksów lipoproteinowych VLDL i LDL. Znajduje się też w pewnych ilościach w komórkach tkanki tłuszczowej. Omawiany związek jest dobrze tolerowany przez ludzki organizm, niezależnie od tego, czy jest spożywany, czy podawany dożylnie.
Co ciekawe, eksperymenty na zwierzętach laboratoryjnych oraz badania epidemiologiczne wykazały jego przeciwnowotworową aktywność. W tym temacie wymagane są jednak dalsze badania. Na przestrzeni lat udowodniono jednak, że ma on działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze. Stwierdzono, iż może mieć istotny wpływ na przeciwdziałanie chorobie niedokrwiennej serca i opóźnienie procesów starzenia. Skwalen wykazuje ponadto zdolność do wiązania wolnych rodników tlenowych, przez co m.in. przeciwdziała zaburzeniom pracy mitochondriów w wątrobie.
Skwalen jest często wykorzystywany w produktach kosmetycznych do ochrony skóry, zwłaszcza ze względu na swoje silne właściwości emolientowe. Jest w stanie wnikać w głębokie partie skóry i nie pozostawia na jej powierzchni tłustej warstwy. Ceni się go przede wszystkim za działanie natłuszczające, zmiękczające i ochronne. Skwalen w kosmetykach:
Jest lekki i dobrze tolerowany, dlatego znajduje zastosowanie również w kosmetykach do skóry suchej i wrażliwej, w tym atopowej czy problematycznej. To jeden z najchętniej używanych składników w emolientach.
Warto jednak pamiętać, że na etykiecie produktów kosmetycznych spotkać można wzmiankę zarówno o skwalenie, jak i o skwalanie. Skwalen jest naturalnym, ale stosunkowo nietrwałym związkiem. Łatwo utlenia się pod wpływem tlenu i choć dodaje się go do kosmetyków, zdecydowanie powszechniej dodatkiem do nich jest skwalan. Stanowi on jego bardziej stabilną, uwodornioną formę.
|
Omega 3 – olej roślinny 100% naturalny
Omega 3 od bioalgi to naturalny suplement diety, który uzupełnia codzienną dietę m.in. w mikroelementy zawarte oleju z nasion pachnotki zwyczajnej (Perilla frutescens). Stanowi przede wszystkim źródło niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT). Zobacz więcej... |
Może Cię zainteresować
