Nagła utrata wagi

Nagła utrata wagi to zjawisko, które może wskazywać na schorzenia związane z wyniszczeniem organizmu lub niedoborami, jak też bywa konsekwencją znacznej obniżki kalorycznej w stosunku do zapotrzebowania organizmu. Należy jednak pamiętać, że odchudzanie powinno być stopniowe, a nie nagłe, w innym razie bardzo łatwo o efekt jojo. Nieplanowany spadek masy ciała, szczególnie jeśli jest znaczny lub postępujący, może wymagać dokładniejszej diagnostyki i ustalenia jego przyczyny.

Nagła utrata wagi – przyczyny

Możliwe chorobowe przyczyny nagłej utraty wagi to:

• choroby przewodu pokarmowego – zwłaszcza choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zespół jelita drażliwego, zespół złego wchłaniania. Szczególnym zagrożeniem są choroby przebiegające z przewlekłymi lub częstymi biegunkami, a także z zaburzeniami wchłaniania składników odżywczych;
• cukrzyca – szczególnie gdy jest niewyrównana, niestabilizowana, może dawać objawy pod postacią wzmożonego pragnienia czy nagłego chudnięcia;
• nadczynność tarczycy – poza spadkiem masy ciała często towarzyszą jej kołatania serca, potliwość, drżenie rąk i nietolerancja ciepła. Przy niedoczynności tarczycy częściej obserwujemy natomiast nadmierny przyrost masy ciała;
• zaburzenia odżywiania – np. bulimia, kompulsywne objadanie się;
• choroby autoimmunologiczne wymagające systematycznego, długotrwałego przyjmowania sterydów;
• niektóre zaburzenia psychiczne, np. ciężka depresja;
• choroby nowotworowe.

Ponadto do nagłego chudnięcia predysponuje też bardzo silny, skrajny stres, w tym zespół stresu pourazowego, a także nagłe zwiększenie wydatku energetycznego (np. zmiana pracy z siedzącej na fizyczną przy braku spożywania odpowiedniej ilości kalorii w stosunku do dziennego zapotrzebowania organizmu).

Nagła utrata wagi – objawy i konsekwencje

Sam fakt nagłej utraty wagi nie musi być niepokojący, o ile wiąże się to raczej z czynnikami fizjologicznymi niż z chorobowymi. Dopiero gdy chudnięcie jest postępujące lub tak znaczne, że prowadzi do osłabienia, zaniku mięśni czy innych problemów zdrowotnych, należy zacząć się martwić. Jeśli nagłemu chudnięciu towarzyszą inne dolegliwości, również wymagana jest konsultacja lekarska. Przykładowymi objawami tego typu są:

• silne pragnienie, trudne do zaspokojenia nawet pomimo picia sporych ilości płynów;
• bóle brzucha, bóle głowy, zawroty głowy;
• problemy żołądkowo-jelitowe, np. ciągłe biegunki;
• wypadanie włosów garściami;
• znaczne pogorszenie kondycji skóry z jej silnym łuszczeniem się;
• znaczne osłabienie, przewlekłe zmęczenie, apatia;
• widoczna utrata objętości mięśni, czemu często towarzyszy spadek siły mięśniowej.

Konsekwencje przewlekłej utraty wagi dotyczą raczej zjawiska, gdy organizm nie otrzymuje odpowiedniej ilości energii, białka czy składników odżywczych, przez co stopniowo zaczyna zużywać własne materiały zapasowe w postaci tkanki tłuszczowej. Ten etap nie jest jeszcze groźny. Niebezpieczeństwo pojawia się wówczas, gdy tkanki tłuszczowej zabraknie i tym samym organizm zacznie sięgać po zapasy mięśniowe. Brak składników odżywczych prowadzi do niedoborów pokarmowych, typowe jest też spowolnienie lub upośledzenie pracy narządów wewnętrznych.

Nagła utrata wagi – diagnostyka i leczenie

Najpierw należy upewnić się, co wywołało nagłą utratę wagi. Dlatego lekarz przeważnie zaczyna od wywiadu zdrowotnego i badań krwi. Sprawdzane parametry zawsze dobiera się indywidualnie na podstawie dodatkowych objawów bądź historii chorobowej pacjenta. Dla przykładu przy wzmożonym pragnieniu i senności po posiłkach lekarz może podejrzewać cukrzycę, dlatego zleci między innymi badanie glukozy. Z kolei nagłe krwotoki i siniaki w połączeniu z utratą masy ciała mogą sugerować problemy zakrzepowe bądź nowotworowe, badania są więc wówczas zupełnie inne.

Leczenie powinno być przyczynowe, dlatego tak ważne jest ustalenie tego podłoża. Jeśli nagła utrata wagi jest wywołana chorobą przewlekłą, należy ją ustabilizować, jeśli nie ma możliwości całkowitego jej leczenia. Dla przykładu wspomnianą wcześniej cukrzycę leczy się farmakoterapią i modyfikacją diety. Z kolei przy zaburzeniach odżywiania pacjent powinien pozostać pod opieką nie tylko dietetyka, ale i psychoterapeuty bądź psychiatry.

Spirulina i chlorella Spirulina i chlorella wspomaga oczyszczanie organizmu z toksyn, w tym również z metali ciężkich. Ponadto wspiera budowanie naturalnej odporności, odmładzanie organizmu, pomaga w likwidacji zaparć, przyspiesza metabolizm i regenerację uszkodzonych tkanek Zobacz więcej...

Bibliografia

1. Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medycyna Rodzinna, Kraków 2006.
2. https://gastroenterologia-praktyczna.pl/a1913/Patologiczny-spadek-lub-wzrost-masy-ciala.html/.