Glukoza

Glukoza to podstawowy cukier prosty (monosacharyd), który pełni kluczową rolę jako źródło energii dla organizmu. Jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania komórek, zwłaszcza mózgu i mięśni. Nieprawidłowości w poziomie glukozy obserwuje się między innymi w przebiegu cukrzycy. Na wahania poziomu glukozy we krwi u człowieka wpływa zwłaszcza dieta.

Glukoza – charakterystyka

Glukoza to organiczny związek chemiczny o wzorze sumarycznym C₆H₁₂O₆ oraz o masie molowej 180,16 g/mol. Po wyizolowaniu przyjmuje postać bezbarwnych, bezwonnych kryształków o słodkim smaku. Występuje w dwóch formach cyklicznych (α i β) oraz w formie łańcuchowej. Jest produktem rozkładu węglowodanów i może być syntetyzowana w organizmie w procesie glukoneogenezy.

Cukry, inaczej węglowodany lub sacharydy, to związki organiczne (wielowodorotlenowe aldehydy lub ketony) składające się z węgla, wodoru i tlenu, w których stosunek wodoru do tlenu jest taki sam jak w wodzie. Wykazują duże rozpowszechnienie w świecie roślinnym i zwierzęcym. Uważa się, że najważniejszym węglowodanem jest glukoza. To podstawowe źródło energii dla komórek, kluczowe do prawidłowego funkcjonowania całego organizmu, wspierające kluczowe procesy metaboliczne i fizjologiczne. Stężenie glukozy we krwi jest precyzyjnie regulowane głównie przez dwa hormony produkowane w trzustce, czyli glukagon i insulinę, które działając w sposób przeciwstawny, utrzymują glukozę na odpowiednim poziomie. W sytuacjach wymagających mobilizacji zapasów energetycznych, takich jak wysiłek fizyczny czy głodzenie, komórki α trzustki wydzielają glukagon, czego konsekwencją jest wzrost poziomu glukozy we krwi. Natomiast po spożyciu posiłku komórki β trzustki produkują insulinę, która wspomaga transport glukozy do komórek wrażliwych na insulinę, w największych ilościach do komórek mięśni szkieletowych i tkanki tłuszczowej, gdzie glukoza jest wykorzystywana jako źródło energii lub magazynowana.

Funkcje glukozy

Znaczenie glukozy w organizmie człowieka jest bardzo duże. Związek ten odpowiada przede wszystkim za:

  • dostarczanie do komórek i tkanek energii – ponieważ jest podstawowym paliwem dla komórek, szczególnie mózgu, mięśni i erytrocytów. W procesie glikolizy ulega przekształceniu w ATP, czyli cząsteczkę energii kluczową do życia komórki;
  • regulowanie poziomu cukru we krwi – organizm utrzymuje stężenie glukozy we krwi w wąskim zakresie (70-99 mg/dl na czczo). W tym procesie uczestniczą hormony takie jak insulina (obniża poziom glukozy) i glukagon (podnosi poziom glukozy);
  • magazynowanie energii – nadmiar glukozy jest przekształcany w glikogen i magazynowany w wątrobie oraz mięśniach. W razie potrzeby glikogen jest rozkładany z powrotem do glukozy;
  • syntezę innych związków – jest substratem do produkcji kwasów tłuszczowych, aminokwasów i nukleotydów. Uczestniczy ponadto w szlakach metabolicznych, które prowadzą do syntezy ważnych związków biologicznych;
  • uczestnictwo w procesach metabolicznych – bierze udział między innymi w cyklu Krebsa, glikolizie, glukoneogenezie i szlaku pentozofosforanowym, które są kluczowe dla metabolizmu komórkowego.

Wahania poziomu glukozy w każdą stronę mają ogromne, negatywne znaczenie dla ustroju.

Glukoza – zaburzenia

Stężenie glukozy we krwi jest względnie stałe i u zdrowego człowieka wynosi 3,9-6,1 mmol/l (70-110 mg/100 ml). Niewielkie wahania jej stężenia wiążą się ze spożywanymi posiłkami i płynami, aktywnością ruchową (wysiłkiem fizycznym) czy aktualnym stanem emocjonalnym. Udowodniono, że znaczne obniżenie stężenia glukozy w osoczu (poniżej 2,8 mmol/l – 50 mg/100 ml) prowadzi do wyraźnych objawów hipoglikemii (utraty przytomności, drgawek, a skrajnie nawet śmierci). Z kolei podwyższony poziom glukozy może wskazywać na stan przedcukrzycowy, cukrzycę typu 1 lub 2, silny stres, infekcje, zaburzenia hormonalne. Dlatego wymaga dokładniejszej diagnostyki. W utrzymaniu prawidłowego poziomu glukozy w organizmie udział biorą następujące czynniki:

  • zdrowa dieta z ograniczeniem cukrów prostych i niskim indeksem glikemicznym;
  • regularna aktywność fizyczna;
  • monitorowanie poziomu glukozy, w szczególności u osób z ryzykiem cukrzycy.

Dlatego dbanie o równowagę glikemii jest istotnym elementem profilaktyki i utrzymania zdrowia.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2006.
  2. Silverthorn D., Fizjologia człowieka, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.

Może Cię zainteresować

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *