Cukry proste

Cukry proste (inaczej: monosacharydy) stanowią najprostsze węglowodany w świecie przyrody (w tym w organizmie człowieka), a ich cząsteczki zawierają od 3 do 8 atomów węgla. Mając to na uwadze, dzieli się je odpowiednio na: triozy, tetrozy, pentozy, heksozy, heptozy i oktozy. Nadmiar cukrów prostych w żywności wysokoprzetworzonej jest wyjątkowo niekorzystny dla zdrowia i samopoczucia.

Cukry proste

Cukry proste – charakterystyka

Zgodnie z jedną z definicji cukry proste to węglowodany nieulegające hydrolizie na mniejsze podjednostki pod wpływem rozcieńczonych kwasów. Pojedyncze cząsteczki takich związków zawierają przynajmniej 3 atomy węgla. Monosacharydy posiadające w swojej budowie grupę aldehydową nazywa się aldozami (których przedstawicielem jest glukoza), natomiast te zawierające grupę ketonową nazywa się ketozami (których przedstawicielem jest fruktoza). Najbardziej rozpowszechnionymi w przyrodzie cukrami prostymi w przyrodzie są pentozy, czyli ryboza i deoksyryboza, a także heksozy, czyli glukoza i fruktoza. Cukry proste to substancje krystaliczne, bardzo dobrze rozpuszczalne w wodzie. Przeważnie mają słodki smak, choć nie jest to regułą. Właśnie im owoce zawdzięczają swój słodki smak, szczególnie gdy są dojrzałe, w związku z czym poziom cukrów prostych wyraźnie wzrasta. Monosacharydy ulegają reakcjom typowym dla posiadanych w cząsteczkach grup funkcyjnych (hydroksylowa i karbonylowa).

W budowie chemicznej cukrów prostych wyszczególnić należy łańcuch węglowy, z reguły nierozgałęziony. Jednocześnie liczba grup hydroksylowych jest zazwyczaj o 1 mniejsza niż liczba atomów węgla. Cukry proste stanowią monomery, z których zbudowane są disacharydy (dwucukry), oligosacharydy i polisacharydy (wielocukry), a więc bardziej złożone i rozbudowane węglowodany. Najbardziej popularnymi i rozpowszechnionymi disacharydami są: maltoza (glukoza + glukoza), sacharoza (glukoza + fruktoza) oraz laktoza (glukoza + galaktoza).

Glukoza

Glukoza jest organicznym związkiem chemicznym o wzorze sumarycznym C6H12O6 i masie molowej 180,16 g/mol. To białe, drobnokrystaliczne ciało stałe, które bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie. Glukoza tworzy się w organizmach roślinnych podczas fotosyntezy, wspólnie z cząsteczkami tlenu. W największych ilościach znaleźć ją można w owocach, a nawet niektórych warzywach. W organizmach jest składowana w postaci 2 polimerów: skrobi u roślin i glikogenu u zwierząt.

Fruktoza

Fruktozę znaleźć można między innymi w owocach i warzywach, ale także w miodzie. To najczęściej stosowany cukier w przemyśle gastronomicznym, gdyż jest on najsłodszy i najlepiej rozpuszczalny w wodzie spośród wszystkich sacharydów. W żywności fruktoza występuje w 3 postaciach:

  • jako wolny cukier prosty;
  • w formie dwucukru (w sacharozie);
  • pod postacią polimerów (fruktany).

Fruktoza wpływa korzystnie na pracę układu pokarmowego i perystaltykę jelit, ponieważ powoduje nagromadzenie wody w świetle jelita.

Galaktoza

Galaktoza to heksoza absorbowana z przewodu pokarmowego, uwalniana podczas trawienia laktozy i przekształcana w ustroju w glukozę. Występuje przeważnie jako składnik oligosacharydów, czyli sacharydów zbudowanych z 2-10 reszt monosacharydów połączonych wiązaniem glikozydowym. Rzadko można ją spotkać w stanie wolnym.

Czy cukry proste są zdrowe?

Ostatnimi czasy coraz więcej mówi się o szkodliwych konsekwencjach spożywania cukrów prostych, zachęcając nawet do ich całkowitej eliminacji z diety. Należy jednak wiedzieć, że cukry proste są jednym z podstawowych składników odżywczych, dostarczających energię do organizmu. Nawet węglowodany złożone w układzie pokarmowym po pewnym czasie są rozbijane na mniejsze cząsteczki, którymi są właśnie cukry proste. We wszystkim należy jednak zachować umiar, a dieta z niskim indeksem glikemicznym, raczej uboga w cukry proste, jest kluczowa u pacjentów z cukrzycą. U pozostałych ludzi spożycie cukrów prostych jest rekomendowane, choć należy zwracać uwagę na ich źródła – najlepiej, aby pochodziły one z owoców i warzyw, a nie z białego pieczywa, słodyczy, gotowych sosów, soczków czy fast-foodów. Najlepiej uzupełniać dietę o węglowodany złożone, które również dostarczą cukrów prostych, jednak w zdrowszy, bezpieczniejszy sposób, ponieważ gwarantują utrzymanie stałego poziomu glikemii w ciągu dnia.

Nadmierne spożywanie cukrów prostych, zwłaszcza ze „złych” źródeł zwiększa ryzyko nadwagi i otyłości, miażdżycy, nadciśnienia tętniczego, depresji, licznych schorzeń dermatologicznych oraz zaburzeń trawienia. Cukry proste w nadmiarze odkładają się w postaci tkanki tłuszczowej, mogą też rozregulowywać gospodarkę hormonalną.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Grupińska J., Grzelak T., Walczak M., (i inni), Korzyści i zagrożenia związane z konsumpcją naturalnych zamienników sacharozy. Bromatologia i Chemia Toksykologiczna, 1/2015.
  2. Dudek K., Kasza T., Ruszel M., Sikora E., Suryło P., Tomaszkiewicz-Potępa A., Vogt O., Chemia, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2008.
    McMurry J., Chemia organiczna, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2005.

Może Cię zainteresować

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *