Kora wierzby

Kora wierzby to popularny i powszechnie stosowany w medycynie alternatywnej oraz ziołolecznictwie surowiec roślinny. Już od setek lat wykorzystuje się ją w celach leczniczych, zwłaszcza do łagodzenia bólu, gorączki i stanu zapalnego, choć ma ona znacznie szersze działanie. Najczęściej pozyskuje się ją z gatunków takich jak wierzba biała. Można kupić ją w niemal każdym sklepie zielarskim, a coraz częściej również w aptekach.

 

Kora wierzby – charakterystyka

Spośród wielu gatunków wierzby największe znaczenie dla fitoterapii ma wierzba purpurowa i biała. Kora wierzby jest surowcem zielarskim opisanym w wielu farmakopeach, między innymi w polskiej i europejskiej. Jako drzewo, wierzby rosną najczęściej w Europie, w tym również w Polsce (stąd łatwość w pozyskaniu kory), zwłaszcza na terenach zarośniętych, łąkach, wzdłuż rzek i jezior, ponieważ preferują tereny wilgotne. Pod względem wizualnym kora z zewnątrz jest szarobrązowa, u starszych drzew często mocno spękana. Od wewnątrz przybiera zabarwienie żółtawe lub zielonkawe. Ma charakterystyczny gorzki smak.

W celach leczniczych, korę wierzby można wykorzystać zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Wewnętrzne zastosowanie obejmuje picie odwarów lub naparów (napary mają działanie słabsze). W tym celu wystarczy 2 łyżeczki suszonej kory wierzby zalać 250 ml wody i gotować przez 10 minut. Po upływie tego czasu całość odstawiamy na kolejne 10 minut pod przykryciem. Stosujemy 1-2 razy dziennie w dawce 100 ml. Z kolei stosowanie zewnętrzne obejmuje wykorzystanie naparów lub odwarów z kory wierzby w formie toników, okładów, dodatków do kąpieli.

Kora wierzby – skład

Najważniejszą grupą związków aktywnych w korze wierzby jest zespół glikozydów salicylowych. Wykryto pośród nich 6 związków:

  • salicynę;
  • salikortynę;
  • salirepozyd;
  • populinę;
  • salidrozyd;
  • 3-O-cynamoilosalicynę.

Z powyższych związków wyłącznie salicyna występuje w formie glikozydu, pozostałe zaś w postaci glikozydów dodatkowo zestryfikowanych różnymi grupami acylowymi. Glikozydy te łatwo rozpadają się w przewodzie pokarmowym, uwalniając alkohol salicylowy, który dopiero w wątrobie utlenia się do kwasu salicylowego i tym samym nie powoduje uszkodzeń błony śluzowej żołądka. Dodatkowo w korze wierzby znaleźć można garbniki, żywice, flawonoidy, składniki mineralne. Jednak najważniejsze znaczenie medyczne wciąż mają wspomniane na początku glikozydy fenolowe, wśród których najbardziej znana jest salicyna.

Kora wierzby – właściwości prozdrowotne

Kora wierzby jest niezwykle popularnym od setek lat surowcem o działaniu przeciwgorączkowym, przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Działanie to warunkują glikozydy salicylowe. Kora z wierzby białej bywa nazywana naturalną aspiryną, a jest w zasadzie środkiem zastępującym aspirynę w naturalnym lecznictwie. Z kolei kora z wierzby purpurowej oprócz zastosowania w schorzeniach wirusowych (przeziębienie, grypa) znajduje zastosowanie w chorobach tkanki łącznej oraz hamuje agregację płytek krwi. Wyciągi z niej wywierają działanie przeciwzapalne, przeciwhistaminowe, przeciwwrzodowe.

Jak wspomniano wcześniej, korę wierzby można też stosować zewnętrznie, w formie okładów lub toników. Wówczas wykazuje ona delikatne działanie złuszczające, przeciwzapalne i ogranicza nadmierną produkcję sebum. Dobrze sprawdza się więc zwłaszcza w pielęgnacji skóry tłustej, mieszanej i problematycznej, choć nie tylko. Można stosować ją do płukanek tłustej skóry głowy oraz celem zmniejszania łupieżu i świądu skóry głowy, np. w przebiegu łojotokowego zapalenia skóry głowy.

Zobacz również: Suplementy na włosy.

Kora wierzby – przeciwwskazania

Kory wierzby nie powinno się stosować wewnętrznie przy uczuleniu na salicylany, u dzieci i młodzieży, szczególnie w przebiegu zespołu Reya, u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Dodatkowo przeciwwskazaniem jest zaawansowane zaburzenie krzepnięcia krwi, ponieważ kora wierzby dodatkowo rozrzedza krew i zwiększa tym samym ryzyko krwawień. Ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych i przeciwzapalnych (nasila ich działanie).



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Waliszewska B., Dukiewicz H., Wykorzystanie wierzby w farmacji, Zeszyty Naukowe, 18/2014.
  2. Michalska I., Pham M., Kora wierzby – badania, surowieс, zastosowanie, Panacea, 2002.

Może Cię zainteresować

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *