23 stycznia, 2026
Skóra łojotokowa (inaczej: skóra tłusta) to typ cery charakteryzujący się nadmierną aktywnością gruczołów łojowych, a tym samym zwiększoną produkcją sebum (łoju). Objawia się to nie tylko widocznym, często uciążliwym połyskiem, lecz także tendencją do powstawania zmian skórnych, takich jak zaskórniki, wypryski czy stany zapalne. Nadmiar łoju stwarza bowiem idealne warunki do rozwoju drobnoustrojów i pogorszenia kondycji skóry. Właśnie dlatego cera łojotokowa wymaga odpowiedniej, konsekwentnej pielęgnacji. Powinna ona opierać się przede wszystkim na skutecznym, ale jednocześnie delikatnym oczyszczaniu oraz wspieraniu naturalnej równowagi bariery ochronnej skóry. Wsparcie to obejmuje m.in. dostarczanie skórze odpowiednich składników odżywczych, takich jak cynk, witaminy z grupy B czy kwasy tłuszczowe omega, które regulują wydzielanie sebum i wzmacniają jej funkcje obronne.
Mianem skóry łojotokowej określać można zarówno skórę tłustą, jak i skórę w przebiegu łojotokowego zapalenia skóry (przewlekłej choroby dermatologicznej). Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry nie zostały jednoznacznie określona. Schorzenie częściej występuje u płci męskiej, bez względu na wiek pacjenta. W patogenezie kluczową rolę odgrywa wzmożona aktywność gruczołów łojowych, pewne zjawiska immunologiczne, nadmierna kolonizacja skóry grzybami Malassezia spp. oraz działanie licznych czynników egzogennych, z reguły związanych ze stylem życia.
Nieodpowiednia dieta, higiena osobista, wpływ zanieczyszczeń środowiska, brak ekspozycji na światło słoneczne oraz stres są również odpowiedzialne za rozwój bądź nasilenie zmian w przebiegu łojotokowego zapalenia skóry. Istnieją ponadto problemy zdrowotne i choroby, które predysponują do wystąpienia łojotokowego zapalenia skóry. Można do nich zaliczyć choroby neurologiczne (choroba Parkinsona, porażenie nerwu twarzowego, jamistość rdzenia), zaburzenia psychiczne (depresja oraz stosowanie leków psychotropowych), alkoholizm, infekcje wirusem HIV, choroby nowotworowe przewodu pokarmowego i układu oddechowego oraz choroby przewlekłe.
Z kolei skóra tłusta wynika głównie z:
Klinicznie zmiany łojotokowego zapalenia skóry manifestują się pojawieniem delikatnego rumienia z towarzyszącym złuszczaniem (często dość silnym) naskórka. Złuszczanie ma charakter otrębiasty. W poszczególnych przypadkach widać nawet powstawanie strupów, które mogą generować świąd skóry. Zmiany pojawiają się zwykle w pierwszej kolejności w obrębie owłosionej skóry głowy, po czym przechodzą na przylegającą nieowłosioną skórę i umiejscawiają się na czole wzdłuż linii włosów, w obrębie brwi, za uszami i w fałdach nosowo-wargowych. Skóra łojotokowa w przebiegu łojotokowego zapalenia skóry charakteryzuje się sezonowością, częste nawroty obserwuje się jesienią i zimą.
Skóra łojotokowa, w tym także zwykła cera tłusta (niemająca związku z chorobami dermatologicznymi) błyszczy się z powodu nadmiaru sebum. Widoczne jest to zwłaszcza w tak zwanej strefie T (czoło, nos, broda). Ma rozszerzone pory, które mogą być widoczne gołym okiem. Nierzadko występują zaskórniki, wągry, krostki – zwłaszcza na twarzy, plecach i klatce piersiowej. Może mieć szarawy lub ziemisty odcień i być nieprzyjemnie lepka w dotyku.
Jeśli u pacjenta diagnozuje się łojotokowe zapalenie skóry, bardzo ważne jest leczenie dermatologiczne. Stosuje się między innymi preparaty o działaniu keratolitycznym, cytostatycznym i przeciwgrzybiczym, zarówno w formie maści i kremów, jak i szamponów czy wcierek do owłosionej skóry głowy. W leczeniu wykorzystuje się też preparaty imidazolowe oraz glikokortykosteroidy, jak również środki zawierające metronidazol i erytromycynę, kremy z pochodną witaminy D3 oraz inhibitory kalcyneuryny. Niekiedy zastosować trzeba fototerapię lub leczenie ogólne.
Pielęgnacja skóry łojotokowej (bez względu na jej przyczynę) polega natomiast głównie na delikatnym oczyszczaniu rano i wieczorem łagodnymi preparatami, stosowaniu 1-2 razy w tygodniu peelingów chemicznych, nawilżaniu każdego dnia po wcześniejszej tonizacji oraz regulacji wydzielania sebum zarówno odpowiednimi maskami (np. zawierającymi glinki lub algi), jak i profesjonalnymi zabiegami kosmetologicznymi.
Zobacz również: Maseczka na twarz ze Spiruliny.
Wbrew pozorom, w pielęgnacji skóry łojotokowej ważne jest olejowanie, jednak kluczem do sukcesu jest właściwy dobór olejów. Najlepiej sprawdzają się:
|
Spirulina + Cynk
Suplement diety Spirulina + Cynk w postaci tabletek został wytworzony z suszonych, sproszkowanych, mikroskopijnych alg, należących do gatunku Spirulina platensis. Stanowi źródło organicznie związanego, naturalnie pozyskanego cynku. Zobacz więcej... |
Może Cię zainteresować
