Sulforafan

Sulforafan jest naturalnym izotiocyjanianem występującym w warzywach krzyżowych, głównie brokułach. Zainteresowanie nim wzrosło zwłaszcza w ostatnich latach, gdy na podstawie kilku niezależnych badań naukowych wykazano, że związek ten wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne oraz może mieć znaczenie w profilaktyce chorób nowotworowych. Sulforafan powstaje z glukorafaniny pod wpływem enzymu mirozynazy, uwalnianego między innymi podczas rozdrabniania warzyw. Jego potencjalne właściwości biologiczne są nadal przedmiotem badań, a uzyskane dotychczas wyniki nie stanowią wystarczającej podstawy, by traktować go jako samodzielną metodę leczenia chorób.

Sulforafan

Sulforafan – charakterystyka

Sulforafan to organiczny związek chemiczny zawierający w swojej budowie cząsteczki siarki. Posiada wzór sumaryczny C6H11NOS2 oraz masę molową 177,29 g/mol. Zaliczany jest do grona tzw. glukozynolanów, czyli związków rozpuszczalnych w wodzie, należących do glikozydów, będących wtórnymi metabolitami roślin. Do dnia dzisiejszego zidentyfikowano ponad 90 glukozynolanów, które podzielono na trzy podstawowe grupy:

  • alifatyczne (łańcuch boczny jest pochodną: alaniny, izoleucyny, leucyny, metioniny, waliny);
  • aromatyczne (łańcuch boczny jest pochodną: fenyloalaniny, tyrozyny);
  • indolowe (łańcuch boczny jest pochodną tryptofanu).

Największe ilości omawianego związku występują w roślinach takich jak brokuły, kalafior, kapusta, kalarepa, rukola, jarmuż, rzepa, gorczyca, rzeżucha, wasabi, rzodkiew czy brukselka. W roślinach występuje jednak związek nazywany glukorafaniną. Kiedy warzywo zostaje rozdrobnione lub przeżute przez człowieka, enzym mirozynaza przekształca glukorafaninę w sulforafan. To właśnie wtedy związek ten jest wchłaniany w jelicie i wykorzystywany przez organizm.

Sulforafan – działanie

Uważa się, że sulforafan może przynosić ogromne korzyści w walce z chorobami nowotworowymi. Dane literaturowe dowodzą, że wykazuje on działanie przeciwnowotworowe na różnych etapach procesu kance­rogenezy. Pierwsze prace badawcze poświęcone aktywności biologicznej sulforafanu zwracają uwagę na zaanga­żowanie opisywanej substancji w zmniejszanie ryzyka for­mowania zmian DNA przez wspomaganie metabolizmu i usuwanie czynników mutagennych oraz genotoksycznych, a także bezpośrednie obniżanie ich reaktywności. Najlepsze rezultaty terapeutyczne w badaniach naukowych osiągnięto w kontekście działania sulforafanu na raka płuc, piersi, jelita grubego oraz gruczołu krokowego.

Udowodniono też, że sulforafany mają działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz są antyoksydantami. Oznacza to, że mogą wspierać walkę z infekcjami bakteryjnymi, mogą zmniejszać stany zapalne związane z ostrymi lub przewlekłymi chorobami, a także zmniejszają liczbę wolnych rodników krążących po organizmie, które z kolei stanowią potwierdzony czynnik ryzyka tzw. chorób cywilizacyjnych XXI wieku, wśród których, poza nowotworami, znajdują się alergie, nieswoiste zapalenia jelit czy choroby autoimmunologiczne.

Sulforafan – suplementacja

Sulforafan dostępny jest w aptekach i sklepach zielarskich w formie suplementów diety, najczęściej kapsułek do połykania. Jak w przypadku każdego innego suplementu diety, należy przed jego użyciem wykluczyć wszelkie przeciwwskazania do stosowania oraz potwierdzić, że jego przyjmowanie jest nam rzeczywiście potrzebne. Podstawowe wskazania do suplementacji sulforafanu są następujące:

  • stany zapalne w organizmie, zwłaszcza te związane z chorobami przewlekłymi, np. reumatycznymi;
  • objawy związane z zanieczyszczeniem organizmu pestycydami, toksynami, szkodliwymi związkami chemicznymi, na które jesteśmy narażeni wszyscy każdego dnia, np. przewlekłe zmęczenie, senność, apatia, przygnębienie, pogorszenie kondycji skóry i włosów, zaburzenia jelitowe, utrata libido;
  • narażenie na silny stres w życiu codziennym.

Przeciwwskazaniami są natomiast:

  • ciąża i karmienie piersią – ponieważ brakuje wystarczających danych dotyczących suplementacji skoncentrowanymi preparatami;
  • choroby wątroby lub nerek – szczególnie przy wysokich dawkach lub długotrwałym stosowaniu;
  • przyjmowanie leków, zwłaszcza w przypadku leczenia onkologicznego – warto skonsultować suplement z lekarzem, ponieważ dane dotyczące interakcji są ograniczone;
  • alergia lub nietolerancja warzyw krzyżowych.

W razie wątpliwości lub przy jednoczesnym zmaganiu się z chorobami przewlekłymi warto skonsultować się z lekarzem.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Sikorska-Zimny K., Wybrane glukozynolany i ich pochodne: źródła, właściwości oraz działanie na organizm człowieka, Bromatologia i Chemia Toksykologiczna, 1/2016.
  2. Świderski A., Sterkowicz P., Kaszycki P., Kołoczek H., Ziołomiód zawierający sulforafan – aglikon o potencjalnej roli w profilaktyce chorób nowotworowych, Roczniki PZH, 1/2003.
  3. Tomczyk J., Olejnik A., Sulforafan – potencjalny czynnik w prewencji i terapii chorób nowotworowych, 2010.

Może Cię zainteresować

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *