Imbir

Imbir jest jedną z najbardziej cenionych roślin aromatycznych zarówno w kuchni, jak i w medycynie. Ma silne właściwości prozdrowotne i od tysięcy lat jest wykorzystywany w leczeniu wielu różnych problemów zdrowotnych. Idealnie komponuje się z naparami, mięsami, zupami i daniami kuchni azjatyckiej.

Imbir

Imbir – charakterystyka

Imbir jest gatunkiem rośliny z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae). Roślinę tę uprawia się raczej w ciepłym i wilgotnym klimacie. Zawiera w swoim składzie szereg olejków lotnych oraz oleożywice, a także ważne makroelementy, takie jak:

Korzeń imbiru jest bardzo cennym surowcem ze względu na substancje bioaktywne, a jego prozdrowotne działanie zostało niejednokrotnie potwierdzone badaniami klinicznymi. Rekomenduje się jednak stosowanie świeżego imbiru, ponieważ to właśnie ta forma odznacza się większą skutecznością w zwalczaniu chorób i wszelkich innych dolegliwości w porównaniu z imbirem suszonym.

Imbir lekarski ma grube, poziome kłącze, podzielone na bulwiaste człony. Nad ziemią występuje kilka wysokich do 1 m pędów, przypominających w pokroju pędy trzciny. Kwiaty imbiru lekarskiego są grzbieciste, o trzech żółtawopomarańczowych płatkach, z dodatkową fioletową strukturą wargową, jednakże uprawny imbir nie zawiązuje kwiatów. Imbir ma intensywny, korzenny, lekko słodkawy zapach oraz wyrazisty, ostry i palący smak z nutą cytrynową. Świeży korzeń jest orzeźwiający i rozgrzewający. W smaku jest włóknisty, a za jego pikantność odpowiada substancja o nazwie gingerol.

Skład imbiru

Surowcem leczniczym jest kłącze imbiru, z którego podczas procesów destylacji otrzymuje się około 3% olejku o składzie chemicznym uzależnionym od miejsca pochodzenia rośliny. Dominującymi w nim grupami związków są seskwiterpeny, monoterpeny (kamfora, β-felandren, geranial, neral, linalol), nielotne aromatyczne pochodne polifenolowe o różnej długości łańcucha (to właśnie im roślina zawdzięcza większość swoich właściwości). W imbirze znajdziemy też pewne ilości witamin, zwłaszcza witaminy A i niacyny.

Imbir – właściwości lecznicze

Wśród korzystnych działań imbiru wymienić można:

  • wzmaganie wydzielania śliny, soku żołądkowego i żółci, a więc ogólna poprawa trawienia;
  • działanie przeciwutleniające, a więc zmniejszanie poziomu wolnych rodników tlenowych, których nadmiar jest potwierdzonym czynnikiem ryzyka chorób cywilizacyjnych;
  • działanie przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe;
  • działanie przeciwagregacyjne, które polega na hamowaniu zdolności płytek krwi (trombocytów) do zlepiania się (agregacji) ze sobą. Tym samym jest to działanie przeciwzakrzepowe;
  • obniżanie stanów zapalnych ostrych i przewlekłych;
  • obniżanie poziomu cholesterolu we krwi;
  • stymulowanie odporności organizmu.

Potwierdzonymi wskazaniami do stosowania kłącza imbiru są: brak apetytu, dolegliwości dyspeptyczne, szczególnie te związane z niedokwasotą, jak również choroba lokomocyjna, w której imbir łagodzi zawroty głowy, mdłości i wymioty. Imbir jest rośliną znaną w dużej mierze ze swoich właściwości przeciwwymiotnych, dlatego też chętnie sięgają po napary z niego kobiety ciężarne zmagające się z nudnościami.

Imbir w kuchni

Imbir to jedna z tych przypraw, które potrafią odmienić smak potrawy, a przy okazji wnieść do kuchni sporo aromatu i świeżości. Jest wszechstronny, łatwy w użyciu i bardzo dobrze sprawdza się zarówno w daniach wytrawnych, jak i słodkich. To bardzo popularny dodatek do dań kuchni azjatyckiej, zwłaszcza wszelkich zup, mięs i makaronów. Można urozmaicać nim sosy, ale i pierniczki, ciastka, herbaty.

Dużą popularnością cieszy się napar z imbiru, który po ostudzeniu można wzbogacić odrobiną miodu naturalnego. Jest nie tylko smaczny, ale i niezwykle korzystnie wpływa na zdrowie konsumenta. Sproszkowany imbir jest stałym elementem znanych mieszanek przypraw, choćby curry czy garam masala. Z kolei imbir kandyzowany bardzo dobrze urozmaici pączki, wypieki i ciasta, jako jadalna dekoracja.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Piechal A., Widy-Tyszkiewicz E., Blecharz-Klin K., Imbir (Zingiber officinale) we współczesnej terapii, Przewodnik Lekarza, 5/2004.
  2. Łażewska D., Miętkiewska K., Studzińska-Sroka E., Imbir lekarski – roślina o właściwościach neuroochronnych, Post Fitoter 2019; 20(4): 268-276.
  3. Glibowski P., Długołęcka A., Grdeń A., Toczek K., Właściwości prozdrowotne imbiru, Bromatologia i Chemia Toksykologiczna, 2/2017.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *