Wymioty (zgodnie z definicją) to gwałtowne, niekontrolowane wyrzucanie treści pokarmowej przez usta w związku ze skurczem przepony i mięśni brzucha. Z równą częstotliwością może mieć podłoże patologiczne, jak i fizjologiczne. Tak naprawdę jest to fizjologiczny odruch obronny organizmu, który próbuje pozbyć się szkodliwych związków i substancji.

Wymioty – przyczyny
Jak wspomniano, wymioty mogą mieć podłoże zarówno patologiczne, jak i fizjologiczne.
Do przyczyn patologicznych (chorobowych) zaliczyć można między innymi:
- choroby układu pokarmowego – wrodzone niedrożności górnego i dolnego odcinka przewodu pokarmowego, przerost odźwiernika, martwicze zapalenie jelit, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie wyrostka robaczkowego, ciało obce w przewodzie pokarmowym, uraz brzucha;
- choroby metaboliczne – galaktozemia, fenyloketonuria, fruktozemia, kwasica organiczna, hiperwitaminoza D, cukrzyca, gastropareza, zaburzenia wodno-elektrolitowe;
- choroby neurologiczne – zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guz mózgu, urazy lub obrzęki ośrodkowego układu nerwowego, silny stres w życiu codziennym, anoreksja, bulimia;
- infekcje – zarówno infekcje wirusowe, jak i infekcje bakteryjne;
- inne stany kliniczne – takie jak np. alergie, zatrucia, kolki nerkowe, skręt przydatków, choroby błędnika, urazy brzucha.
Wymioty mogą jednak towarzyszyć również stanom fizjologicznym. Zaliczamy do nich między innymi:
- ciążę;
- zespół napięcia przedmiesiączkowego i miesiączkę;
- chorobę lokomocyjną lub chorobę morską;
- niewyspanie się;
- silne emocje;
- nadmierne spożycie alkoholu, kac, zespół odstawienny alkoholu.
Zobacz również: Sposób na kaca.
Jeśli wymioty utrzymują się przez dłuższy czas, nie reagują na postępowanie domowe, towarzyszą im jakiekolwiek inne, niepokojące dolegliwości oraz pojawiają się u bardzo małych dzieci, seniorów, osób z przewlekłymi, zaawansowanymi chorobami, zawsze należy skonsultować je z lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej.
Objawy wymiotów
Wymioty same w sobie są pewnym objawem problemów zdrowotnych. Określa się je jako wydalanie treści pokarmowej zalegającej w żołądku przez przełyk i ostatecznie przez jamę ustną na zewnątrz. Treść ta może być zarówno wodnista, jak i śluzowata czy gęsta. Wiele zależy od tego, co wcześniej było spożywane i który to epizod wymiotów danego dnia.
Niepokojąca jest natomiast domieszka krwi w treści wymiotnej. Wymioty z reguły poprzedzają nudności, czyli subiektywne uczucie potrzeby zwymiotowania. Odczuwamy wówczas m.in. dyskomfort i nieprzyjemne ściskanie w brzuchu, w okolicy żołądka, czemu towarzyszyć mogą: wzmożone ślinienie się, przyspieszone bicie serca (tachykardia), przyspieszenie oddechu, zlewne i zimne poty lub wręcz przeciwnie, uczucie gorąca. Pocenie się, bladość skóry, osłabienie organizmu i zawroty głowy również mogą się pojawić.
W trakcie wymiotów obserwuje się silne skurcze mięśni brzucha i klatki piersiowej. Jest to mechanizm wypchnięcia treści żołądkowej. Konsekwencje przewlekłych wymiotów mogą być poważne. Przede wszystkim są to:
- odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe – może to prowadzić do drgawek, zaburzeń rytmu serca, osłabienia, skurczów mięśni;
- zaburzenia metaboliczne – zalicza się do nich np. hipoglikemia, kwasica metaboliczna;
- erozja szkliwa zębów, szybsze tworzenie się zmian próchnicowych, nieświeży oddech (halitoza);
- nadżerki przełyku i żołądka;
- większe ryzyko choroby wrzodowej żołądka, a nawet perforacji żołądka;
- problemy neurologiczne takie jak osłabienie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości;
- spadek masy ciała;
- niedobory pokarmowe i związane z tym problemy zdrowotne;
- wysuszenie skóry, utrata jej elastyczności i jędrności;
- spadek odporności w związku z zaburzeniem składu i jakości mikroflory jelitowej.
Dlatego też przedłużające się wymioty są wskazaniem do interwencji lekarskiej.
Zobacz również: Uczucie ciężkości w żołądku.
Leczenie wymiotów
Leczenie wymiotów zależy od ich przyczyny, nasilenia oraz ogólnego stanu pacjenta. Może obejmować zarówno domowe sposoby, jak i interwencję medyczną w warunkach szpitalnych. W ostatnim przypadku z reguły wprowadza się leki eliminujące przyczyny wymiotów oraz uzupełnia płyny i elektrolity za pomocą wlewów dożylnych (kroplówki). Najbardziej popularne i najczęściej stosowane leki przeciwwymiotne to między innymi: neuroleptyki, antagoniści receptorów serotoninowych, leki przeciwhistaminowe.
W warunkach domowych można natomiast sięgać po preparaty z imbiru (nawet dodając odrobinę korzenia do herbaty lub przyrządzając sobie napar z imbiru), herbaty z mięty pieprzowej, delikatny masaż brzucha zgodnie z ruchem wskazówek zegara, powolne techniki oddechowe. Dobrze sprawdza się odpoczynek w pozycji półleżącej, unikanie gwałtownych ruchów, tłustych i ostrych pokarmów. W tym czasie warto zastosować dietę lekkostrawną. Przede wszystkim jednak należy pić dużo wody oraz dostarczać organizmowi elektrolitów. Domowe napoje izotoniczne można przygotować, mieszając wodę z sokiem z cytryny, listkami mięty, odrobiną miodu i soli kłodawskiej.
Polecane produkty:
|
Chlorella – tabletki na oczyszczenie organizmu
Chlorella w tabletkach to naturalna alga z rozerwaną ścianą komórkową (chroniona patentem) w postaci suplementu diety. Została wytworzona wyłącznie z suszonych, jednokomórkowych mikroskopijnych alg. Chlorella pomaga wyeliminować metale ciężkie z organizmu Zobacz więcej... |
|
Chlorella i młody jęczmień - oczyszczanie i odchudzanie
Chlorella i młody jęczmień w proszku to w 100% naturalny produkt. Wytworzony z naturalnych alg Chlorella vulgaris w połączeniu z trawą młodego jęczmienia (Hordeum vulgare) w postaci sproszkowanego soku. Wspomaga oczyszczanie organizmu i odchudzanie ... Zobacz więcej... |
Bibliografia
- Bąk-Romaniszyn L., Wymioty, Algorytmy Postępowania w Praktyce Pediatrycznej.
- Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2006.





