Algi morskie

Algi morskie to nazwa stosowana przy określaniu grupy organizmów wodnych, samożywnych, najczęściej plechowatych beznaczyniowych organizmów roślinnych, a także prochlorofitów i niektórych bakterii. W wielu przypadkach mają prozdrowotny wpływ na ludzki organizm, dlatego stanowią cenione suplementy diety, składniki żywności oraz kosmetyków. Inne spełniają ważną rolę w utrzymaniu środowiska wodnego.

 

Co to są algi morskie?

Pod nazwą algi, a raczej glony (nazwa systematyczna) kryje się 11 gromad i ponad 20 tysięcy gatunków organizmów, należących do kilku odrębnych królestw (roślin, protistów i bakterii) o zróżnicowanej budowie i kształcie, usystematyzowanych w 1993 roku przez Szweykowskich. Eukariotyczne glony to glaukofity, tobołki, eugleniny, chryzofity oraz należące do nich złotowiciowce, haptofity, różnowiciowce, okrzemki i eustygmatofity, kryptofity, krasnorosty, brunatnice i zielenice. Wiele z tych organizmów jest wyławianych z mórz i innych naturalnych zbiorników wodnych lub dodatkowo hodowanych w celach przemysłowych. Do najszerzej wykorzystywanych i najlepiej poznanych spośród nich należą brunatnice, krasnorosty i zielenice. Każdy gatunek posiada odmienną morfologię i właściwości.

Algi mają wartościowy skład chemiczny. Duży udział wśród związków występujących w nich mają sole mineralne i węglowodany (30-50%), przy czym węglowodany stanowią większość suchej masy alg, w której przeważają polisacharydy (blisko 60%). Białka występujące w algach stanowią średnio 7-15% ich suchej masy, a co istotne, w wielu algach są to białka pełnowartościowe, czyli składające się ze wszystkich niezbędnych aminokwasów egzogennych. Algi stanowią ponadto źródło niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT), do których należą kwas eikozapentaenowy (EPA), kwas arachidonowy, a także rzadko spotykany kwas gamma-linolenowy (GLA). Dokładny skład zależy od rodzaju algi. Dla przykładu Chlorella jest skarbnicą chlorofilu, natomiast silny antyoksydant, jakim jest fikocyjanina, występuje wyłącznie w Spirulinie. Jest ona też ogromnym źródłem żelaza, które w pozostałych algach też występuje, lecz w mniejszych ilościach.

Algi morskie – właściwości prozdrowotne

Do grona najbardziej wartościowych alg morskich zaliczyć można między innymi następujące:

  • Spirulinę – w rzeczywistości jest ona cyjanobakterią, lecz stanowi jeden z najpopularniejszych na świecie naturalnych suplementów diety. Zawiera mnóstwo fikocyjaniny (przeciwutleniacz), sporo żelaza i pełnowartościowego białka. Znana jest ze swojego korzystnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy. Dodatkowo uzupełnia niedobory pokarmowe, jest polecana anemikom, weganom i wegetarianom. Ostatnimi czasy bada się nawet jej przeciwnowotworowe właściwości, co również ma zawdzięczać fikocyjaninie;
  • Chlorellę – zielona alga bogata w chlorofil, równie silny antyoksydant, co fikocyjanina. Dodatkowo zawiera dużą ilość niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, błonnika pokarmowego, witaminy E i witamin z grupy B. Znana jest ze swoich właściwości detoksykujących. Ma zdolność chelatacji (wiązania) metali ciężkich i zanieczyszczeń, a następnie wydalania ich na zewnątrz. Wspiera też trawienie i, jak każda alga, uzupełnia niedobory pokarmowe, szczególnie w kontekście składników mineralnych;
  • Kombu – inna nazwa to kelp. Alga wykorzystywana jest powszechnie w gastronomii, ponieważ zawiera naturalny kwas glutaminowy, nadający jej smak umami. Wspomaga trawienie i metabolizm, jak również czynność tarczycy przez wzgląd na dużą zawartość jodu. Ostrożność w jej stosowaniu powinny zachować osoby z nadczynnością tarczycy i chorobą Gravesa-Basedowa;
  • Nori – również popularna w gastronomii, jest podstawowym składnikiem rolek japońskich (futomaki, uramaki) i ramenu. Bogata w białko, jod, żelazo i witaminę B12. Ceni się ją ze względu na korzystne działanie krwiotwórcze, wspieranie pracy serca, wątroby i jelit.

Gatunków alg jest oczywiście więcej. Kupić je można w różnych formach, jako proszek do rozpuszczania w wodzie, tabletki lub kapsułki do połykania, prasowane arkusze do gotowania lub pocięte na fragmenty plechy.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Karmańska A., Kowalczyk K., Wędzisz A., Badanie składników odżywczych wybranych gatunków alg morskich, Bromatologia i Chemia Toksykologiczna, 1/2012.
  2. Kępska D., Olejnik Ł., Algi – przyszłość z morza, Chemik, 68/2014.

Może Cię zainteresować

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *