Laktoferyna

Laktoferyna to wielofunkcyjne białko znajdujące się w wielu wydzielinach biologicznych, w tym w mleku matki. Posiada właściwości wiążące i przenoszące żelazo, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze, przeciwzapalne i antynowotworowe. Tak wyjątkowe cechy strukturalne zapewniają różnorodne wartości odżywcze i lecznicze temu związkowi.

Laktoferyna

Laktoferyna – charakterystyka

Laktoferyna jest glikoproteiną wiążącą żelazo, zaliczaną tuż obok transferyny surowiczej i owotransferyny do rodziny transferyn. Po raz pierwszy jej obecność odnotowano w mleku, jednak do dziś udało się potwierdzić ją również w wielu narządach wewnętrznych (takich jak nerki, pęcherzyk żółciowy, płuca, trzustka, prostata, pęcherzyki nasienne, jelita, wątroba). Znajduje się również w błonach surowiczych i ich wydzielinach, w siarze, ślinie, łzach, nasieniu, wydzielinie pochwy, a nawet w osoczu krwi. Jest więc niezwykle szeroko rozpowszechniona.

Laktoferyna jest monomerycznym, dodatnio naładowanym białkiem o masie cząsteczkowej 80 kDa, składającym się z 692 aminokwasów. Jedna cząsteczka laktoferyny zbudowana jest z pojedynczego łańcucha polipeptydowego zwiniętego w dwa kuliste płaty. Każdy płat laktoferyny wykazuje zdolność do wiązania jednego atomu pierwiastka z grupy metali. Przeważnie są to jony żelaza Fe2+ lub Fe3+, ale opisywano także wiązanie jonów Cu2+, Zn2+, Mn2+.

Laktoferyna – właściwości prozdrowotne

Pod względem funkcji odżywczych laktoferyna transportuje żelazo i detoksykuje wolne rodniki tlenowe znajdujące się w płynach biologicznych każdego człowieka. Wykazuje silne działanie przeciwzapalne, stymuluje odpowiedź komórek należących do układu immunologicznego, co wpływa korzystnie na obniżenie produkcji cytokin prozapalnych (głównie IL-6 i TNF-α). Ponadto przez wzgląd na swoje właściwości przeciwzapalne i antybakteryjne, oddziałuje też na prawidłowy skład mikroflory pochwy, działając jak prebiotyk.

Szczególnym zainteresowaniem ostatnimi czasy cieszy się jednak wpływ laktoferyny na żelazo. Laktoferyna ma zdolność do wiązania żelaza nawet 300-krotnie większą niż transferyna. Przeprowadzono badania, które wykazały znaczącą poprawę parametrów hematologicznych u kobiet stosujących suplementację żelaza i laktoferynę. Poprawa dotyczyła stężenia żelaza we krwi, ferrytyny i hemoglobiny.

Czy laktoferyna jest bezpieczna?

Laktoferynę uznaje się za bezpieczną substancję do przyjmowania w formie leków lub suplementów diety, choć źródła podają, że w niektórych przypadkach mogą wystąpić działania niepożądane lub interakcje z innymi preparatami. Nie powinna być stosowana zwłaszcza w przypadku nadwrażliwości na białka mleka.

Laktoferyna w medycynie

Laktoferyna działa przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo i przeciwgrzybiczo, moduluje odpowiedź immunologiczną i zmniejsza stan zapalny. Właśnie z tego względu we współczesnej medycynie może być wykorzystana wspomagająco w leczeniu infekcji dróg oddechowych, nawracających infekcji u dzieci i dorosłych, jak również we wzmacnianiu odporności w okresach zwiększonej zachorowalności.

Zobacz również: Jak wzmocnić odporność?

Może także wspierać terapię niedokrwistości z niedoboru żelaza, a najnowsze badania wskazują, że poprzez ograniczanie stanów zapalnych i zwalczanie patogenów chorobotwórczych wspiera terapię chorób przewlekłych na tle zapalnych i autoimmunologicznym, takich jak choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, zakażenia Helicobacter pylori czy choroba Leśniowskiego-Crohna, oczywiście po konsultacji lekarskiej. W dermatologii istnieją przesłanki, że dobrze sprawdzi się w leczeniu trądziku pospolitego.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Drosdzol-Cop A., Huras H., Stojko R., Wielgoś M., Zimmer M., Sieroszewski P. Stanowisko Zespołu Ekspertów Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników dotyczące stosowania laktoferyny (preparat NATURELL LACTIFER®). u kobiet z niedokrwistością z niedoboru żelaza, infekcjami układu moczowo-płciowego oraz z niepłodnością. Polskie Towarzystwo Ginekologów i Położników, 5/2024.
  2. Małaczewska J., Rotkiewicz Z., Laktoferyna – białko multipotencjalne, Medycyna Wet. 2007, 63 (2).

Może Cię zainteresować

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *