Medycyna naturalna

Medycyna naturalna (inaczej: medycyna niekonwencjonalna) to dział lecznictwa obejmujący różnego rodzaju metody terapeutyczne ukierunkowane na leczenie problemów zdrowotnych nie za pomocą leków, lecz (jak wskazuje nazwa) naturalnych rozwiązań, np. takich jak zioła, masaże itd. Jest bliższa człowiekowi z racji tego, że nie stosuje się w niej żadnych substancji chemicznych. W praktyce medycyna naturalna obejmuje zarówno metody wspomagające relaksację i poprawę samopoczucia, jak i techniki wykorzystywane w celu łagodzenia wybranych dolegliwości. Ich skuteczność i bezpieczeństwo zależą od konkretnej metody, dlatego nie należy traktować ich jako zamiennika diagnostyki ani leczenia zaleconego przez lekarza.

Medycyna naturalna – na czym polega?

Medycyna naturalna to zbiór wszystkich działań i praktyk, ukierunkowanych na rozpoznawanie oraz leczenie sposobami opartymi na podstawach, które nie zostały albo nie mogą być zweryfikowane przez medycynę naukową albo w stosunku do których badania naukowe nie wykazały skuteczności. To jednak tak szeroki dział, że trudno jest uznać jego wartościowość bądź bezwartościowość w poprawie stanu zdrowia pacjenta. Do medycyny alternatywnej zaliczamy zarówno takie metody leczenia, które w opinii większości lekarzy są bezwartościowe (np. bioenergoterapia), jak i takie, których pewne elementy zostały zaczerpnięte z medycyny głównego nurtu (np. fitoterapia czy akwaterapia) i które rzeczywiście mogą przynosić korzyści, co potwierdzają pacjenci. Niektóre metody terapeutyczne z zakresu medycyny naturalnej wywodzą się z wielowiekowej tradycji, czego przykładem jest choćby akupunktura mająca swoje źródło w starożytnych Chinach.

Najpopularniejsze metody medycyny naturalnej są następujące:

• ziołolecznictwo – stosowanie ziół i części roślinnych w formie wywarów, naparów, odwarów, nalewek, a stosuje się je, zależnie od potrzeb, zewnętrznie lub wewnętrznie. Przykładem jest choćby nasiadówka z kory dębu przy nawracających infekcjach intymnych lub picie naparów z melisy celem uspokojenia organizmu;
• akupunktura – nakłuwanie określonych punktów na ciele cienkimi igłami, by niwelować dolegliwości bólowe i rozluźniać tkanki, a także poprawiać funkcjonowanie całego układu nerwowego;
• masaż leczniczy i relaksacyjny – może zmniejszać napięcie mięśni, pomagać w relaksacji i łagodzić niektóre dolegliwości bólowe;
• joga, medytacja, ćwiczenia oddechowe – regulują układ nerwowy, rozluźniają tkanki, pomagają radzić sobie ze stresem i napięciami emocjonalnymi;
• aromaterapia – wdychanie określonych zapachów olejów eterycznych, by tym samym zyskiwać określone cele zdrowotne;
• saunowanie, hydroterapia – obejmują kąpiele, naprzemienne prysznice oraz stosowanie ciepła. Mogą pomagać w odprężeniu i łagodzeniu sztywności mięśni;
• homeopatia – stosowanie leków niezawierających składników aktywnych, ich działanie opiera się na efekcie placebo;
• suplementacja – stosowanie witamin, minerałów i innych składników celem uzupełnienia ich niedoborów w organizmie. Jest to metoda z pogranicza medycyny konwencjonalnej i niekonwencjonalnej.

Takich metod jest oczywiście znacznie więcej i wciąż powstają kolejne. Dlatego należy dobrze zastanowić się, czy przy konkretnym problemie zdrowotnym będą one skuteczne, czy jednak lepiej zwrócić się po poradę do lekarza.

Zobacz również: Fitoterapeutyki.

Medycyna naturalna vs. medycyna konwencjonalna

Medycyna konwencjonalna to nauka empiryczna oparta na doświadczeniu. Obejmuje całość wiedzy o zdrowiu i chorobach człowieka oraz o umiejętnościach zapobiegania chorobom i leczeniu chorych. Działanie praktyczne prowadzone jest z wykorzystaniem wiedzy z zakresu fizjologii, anatomii, patologii, etiologii, diagnostyki, terapii, a także profilaktyki, higieny i rehabilitacji. Wśród charakterystycznych cech medycyny konwencjonalnej należy wymienić:

• sprawdzalność nowych technik i metod leczenia zgodnie z zasadami naukowego rozumowania;
• używanie schematu badawczego teoria-hipoteza-eksperyment;
• oparcie wiedzy teoretycznej na eksperymencie;
• wykrywanie pełniejszych związków przyczynowych pomiędzy badanymi elementami.

Dla porównania, lecznictwo niekonwencjonalne, przeciwnie niż medycyna konwencjonalna, opiera się głównie na praktycznych umiejętnościach terapeutów, których podstawę leczniczej działalności stanowią zwykle intuicja, doświadczenie czy też wrodzone zdolności. Metody nie mają potwierdzenia w badaniach naukowych, co nie oznacza, że zawsze są nieskuteczne.

Zobacz również: Rośliny lecznicze.

Medycyna naturalna – czy jest skuteczna i bezpieczna?

Zarówno skuteczność, jak i bezpieczeństwo metod medycyny naturalnej zależą od wielu czynników. Każdorazowo należy dobrze dobrać je do problemu zdrowotnego i aktualnego stanu zdrowia. Dla przykładu ziołolecznictwo bardzo dobrze sprawdza się przy różnych schorzeniach. Można pić dziurawiec celem poprawy samopoczucia, wspomagania gojenia się ran oraz regulacji funkcjonowania układu pokarmowego. Jednak nawet jeśli istnieją wskazania do jego stosowania, należy się upewnić, że nie ma jednocześnie przeciwwskazań takich jak ciąża czy alergia na ziele dziurawca. W innym razie jego picie będzie wiązać się z ryzykiem skutków ubocznych. Podobnie saunowanie, dla jednych będzie niezwykle efektywne w poprawie odporności i ogólnego zdrowia, podczas gdy u osób z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi może być niebezpieczne.

Metody medycyny naturalnej należy dobierać indywidualnie. Jeśli zmagamy się z poważniejszymi problemami zdrowotnymi, takimi jak np. nowotwory, nie należy opierać się wyłącznie na medycynie naturalnej. Podstawowa terapia konwencjonalna jest niezbędna do poprawy zdrowia. Sięganie wyłącznie po rozwiązania medycyny naturalnej może w takich przypadkach zakończyć się śmiercią lub poważnymi powikłaniami.

Spirulina i chlorella Spirulina i chlorella wspomaga oczyszczanie organizmu z toksyn, w tym również z metali ciężkich. Ponadto wspiera budowanie naturalnej odporności, odmładzanie organizmu, pomaga w likwidacji zaparć, przyspiesza metabolizm i regenerację uszkodzonych tkanek Zobacz więcej...

Bibliografia

1. Woźniak-Holecka J., Zborowska K., Holecki T., Medycyna alternatywna jako uzupełniająca forma leczenia chorób nowotworowych w opinii pacjentów onkologicznych, Psychoonkologia 2010, 1: 21-28.
2. Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medycyna Rodzinna, Kraków 2006.