Koper włoski (inaczej: fenkuł włoski) jest aromatycznym warzywem i ziołem o lekko anyżowym smaku. Wszystkie jego części są jadalne, zarówno liście, jak i bulwa czy łodyga. Co więcej, wykorzystuje się je od wieków w medycynie alternatywnej i ziołolecznictwie, zwłaszcza celem wsparcia czynności układu pokarmowego. Ma niewiele kalorii i jest niezwykle smaczny, dlatego warto poznać go nieco bliżej.
Koper włoski to popularny gatunek rośliny dwuletniej, zaliczany do grona selerowatych. Uważany jest za jedynego przedstawiciela rodzaju fenkuł. Pod względem botanicznym jest to naga roślina zielna osiągająca wysokość od 0,8 do 1,5 m, czasem nawet do 2 m. Kwitnie od lipca do października, właśnie wtedy najczęściej zrywa się jej fragmenty do celów kosmetycznych, kulinarnych bądź prozdrowotnych. Pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego i jest uprawiany w wielu krajach, również w Polsce. Surowcem zielarskim jest owoc kopru włoskiego oraz olejek koprowy. Owoce zawierają 2-6% olejku, flawonoidy, stigmasterol, olej tłusty, białko, cukry.
Pod względem warunków uprawnych, koper włoski preferuje stanowiska słoneczne, ciepłe i osłonięte od silnych wiatrów. Co więcej, wymaga minimum 6-8 godzin bezpośredniego słońca dziennie. Gleba powinna być żyzna, próchniczna i dobrze przepuszczalna, najlepiej umiarkowanie wilgotna, ale bez zastojów wody. Najlepsze dla tej rośliny pH oscyluje w widełkach 6,0-7,5. Wymaga systematycznego podlewania, zwłaszcza podczas tworzenia bulw. Przesuszenie gleby może powodować słabszy wzrost i twarde bulwy. Bulwy zbiera się zwykle po 80-120 dniach od siewu, gdy osiągną średnicę około 8-10 cm. Liście jednak można ścinać wcześniej na bieżące potrzeby.
Koper włoski wykazuje działanie wykrztuśne, rozkurczające i wiatropędne. Według Komisji E (Komisja Ekspertów niemieckiego Ministra Zdrowia) zakres stosowania kopru włoskiego dotyczy w największym stopniu dolegliwości kurczowych żołądka i jelit, niestrawności, wzdęć oraz nieżytów górnych dróg oddechowych. W przypadku dzieci, w celu osłabienia przykrych objawów gastrycznych, stosuje się koper włoski pod postacią herbatki. Nie zaleca się natomiast stosowania olejku koprowego u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia, ze względu na jego działanie estrogenowe (obecność estragolu). U niemowląt przeciwwskazane jest też stosowanie klasycznego naparu z kopru włoskiego. U dorosłych koper włoski może pomagać zmniejszać uczucie wzdęcia i nadmierne gazy, a także wspiera pracę przewodu pokarmowego i łagodzi skurcze jelit.
Dodatkowo zawiera w swoim składzie związki o działaniu antyoksydacyjnym, które pomagają chronić komórki przed stresem oksydacyjnym. Jak wiadomo, stres oksydacyjny przyczynia się do rozwoju licznych chorób cywilizacyjnych, jest wręcz ich kluczowym czynnikiem ryzyka. Bulwa kopru włoskiego zawiera niewiele kalorii, dlatego dobrze sprawdza się w dietach redukcyjnych. Jednocześnie dostarcza błonnika, który zwiększa uczucie sytości. Jest warzywem o niskim indeksie glikemicznym, mogą więc sięgać po niego diabetycy, czyli osoby chorujące na cukrzycę.
W medycynie koper włoski jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym stosowanym:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest natomiast alergia na koper włoski oraz choroby hormonozależne, ponieważ roślina ta może wpływać na gospodarkę hormonalną, zwłaszcza w kontekście hormonów płciowych, głównie estrogenów. Kobiety w ciąży powinny zachować ostrożność, pijąc napary z kopru włoskiego i sięgając po olejki koprowe, ponieważ brak jest dostatecznych badań wykluczających ryzyko.
|
Acerola organiczna
Suplement diety Acerola to przede wszystkim źródło naturalnej witaminy C. Pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego, przyczynia się do zmniejszenia zmęczenia i znużenia, pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym … Zobacz więcej... |
Może Cię zainteresować
