Bladość skóry

Bladość skóry to dość łatwy w rozpoznaniu, lecz niespecyficzny objaw. Może towarzyszyć licznym problemom zdrowotnym, a nawet stanom fizjologicznym. Jeśli jednak utrzymuje się dłuższy czas, nie wiąże się z naturalną karnacją danej osoby i/lub towarzyszą jej inne dolegliwości, warto skonsultować się z lekarzem pierwszego kontaktu. Podstawą diagnostyki tego problemu jest wówczas przede wszystkim badanie krwi.

Bladość skóry

Zgodnie z definicją, bladość skóry to objaw polegający na nienaturalnie jasnym zabarwieniu skóry, zazwyczaj widocznym na twarzy, dłoniach, wargach lub spojówkach. Może być przejściowa i niegroźna, jednak czasem sygnalizuje poważniejsze problemy zdrowotne. Innymi słowy, skóra traci swój naturalny, zdrowy, rumiany wygląd, stając się jaśniejsza. Może temu towarzyszyć sinawe lub lekko niebieskie zabarwienie okolic oczu, co nazywa się cieniami pod oczami. W przypadku gdy skóra pod oczami nieco opada, mówi się też o tzw. workach pod oczami. Jednak jeśli blada skóra jest naturalna dla danej osoby i wiąże się po prostu z jej karnacją, nie towarzyszą temu inne problemy zdrowotne.

Zdarza się, że bladość skóry jest objawem patologicznym chorób i schorzeń. Wówczas mogą pojawić się dolegliwości takie jak m.in.:

• gorączka;
• zasinienie powłok skórnych;
• nadmierne wypadanie włosów;
• łamliwość paznokci;
• spadek odporności i tendencja do częstych zachorowań

i wiele innych. Wówczas analiza obrazu klinicznego ma ogromny wpływ na ustalenie wstępnych podejrzeń i przyczyn bladości skóry. Bardziej szczegółowa diagnostyka staje się mocno celowana.

Bladość skóry – przyczyny

Bladość skóry w zdecydowanej większości przypadków wynika ze zmniejszonego ukrwienia skóry lub niedoboru hemoglobiny i czerwonych krwinek (erytrocytów). Wyróżnia się jej następujące rodzaje:

• konstytucjonalna – cecha wrodzona, związana z głębszym umiejscowieniem naczyń krwionośnych;
• napadowa – może wystąpić np. w przebiegu guzów chromochłonnych;
• krótkotrwała – spowodowana zimnem, stresem, omdleniem;
• obrzękowa – towarzysząca różnego rodzaju obrzękom.

Do grona najczęściej diagnozowanych przyczyn bladości skóry zaliczamy:

• anemię (niedokrwistość) – w większości przypadków wiąże się ona z niedoborami żelaza i ferrytyny;
• hipoglikemię – niski poziom cukru (glukozy) we krwi;
• niedoczynność tarczycy;
• zaburzenia odżywiania takie jak anoreksja czy bulimia;
• wstrząsy;
• bielactwo, albinizm, inne niektóre problemy dermatologiczne;
• przemęczenie, przewlekłe zmęczenie;
• niedożywienie, niedobory pokarmowe;
• choroby nowotworowe, w szczególności białaczka, ale także odbywana chemioterapia i immunoterapia.

Bladość skóry może też wynikać z niedoboru witaminy D i braku odpowiedniej ekspozycji ciała na słońce. Promieniowanie słoneczne jest ważne dla prawidłowego funkcjonowania ludzkiego organizmu, podwyższania poziomu odporności i energii. Osoby przebywające większość czasu w zamkniętych pomieszczeniach mogą wyróżniać się na tle innych bladością skóry.

Bladość skóry – leczenie

Leczenie bladości skóry powinno być przyczynowe, jeśli tylko wiąże się ono z chorobami lub problemami zdrowotnymi. Jeśli więc wynika z niedożywienia, należy wykonać dokładne badania krwi i wdrożyć modyfikację diety wraz z suplementacją na tej podstawie. Z kolei gdy bladość skóry wynika z niedoczynności tarczycy, stosuje się farmakoterapię (z reguły eutyrox w określonej przez lekarza endokrynologa dawce).

Domowe sposoby uzupełniające leczenie podstawowe oraz poprawiające wygląd skóry przy fizjologicznej, naturalnej dla danej osoby bladości, są następujące:

• suplementacja witamin i żelaza (ale jedynie na podstawie wyników badań krwi, gdy stwierdzi się ich faktyczne niedobory);
• dieta bogata w żelazo, witaminę C, kwas foliowy oraz witaminę B12;
• wysokie nawodnienie organizmu, co najmniej na poziomie 1,5 l wody dziennie;
• techniki relaksacyjne, pozwalające wyeliminować stres, który może nasilać bladość skóry;
• właściwa pielęgnacja skóry – codzienne oczyszczanie, tonizowanie, nawilżanie, regeneracja i usuwanie martwych komórek naskórka;
• przebywanie na słońcu, aktywność fizyczna na zewnątrz;
• suplementacja witaminy D;
• sen na poziomie co najmniej 7-8 godzin na dobę;
• regularne masaże skóry (nawet wykonane samodzielnie), aby pobudzić w niej krążenie.

Domowe maseczki rozświetlające i dodające zdrowego blasku mogą bazować na Spirulinie w proszku, miodzie naturalnym, jogurcie, aloesie, ogórku świeżym, żółtku jaj, olejach roślinnych tłoczonych na zimno, dobranych do porowatości skóry.

	Spirulina w tabletkach 100% naturalna Spirulina platensis, którą Państwu oferujemy to 100% naturalna, słodkowodna alga o wysokiej zawartości składników odżywczych. Codziennie spożywana dostarcza organizmowi niezbędne substancje wpływające na sprawne funkcjonowanie układów w ciele człowieka. Zobacz więcej...
	Spirulina w proszku 100% naturalna Spirulina w proszku od bioalgi to sproszkowana, 100% alga Spirulina platensis. Doświadczenie i wieloletnie badania sprawiły, że otrzymany produkt jest nie tylko w pełni naturalny, ale również wysokiej jakości i zawiera wysokie stężenie składników odżywczy Zobacz więcej...

Bibliografia

1. Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2006.
2. Chełstowska M., Warzocha K., Objawy kliniczne i zmiany laboratoryjne w diagnostyce różnicowej niedokrwistości, Onkologia w Praktyce Klinicznej Tom 2, nr 3, 105–116.
3. Batycka-Baran A., Szepietowski J., Skórne manifestacje chorób nerek, 11/2022.