Niedobór żelaza

Niedobór żelaza jest najczęstszą przyczyną niedokrwistości na całym świecie i jednocześnie częstą przyczyną objawów takich jak przewlekłe zmęczenie, ospałość, bladość skóry czy bóle głowy. Jego poziom można ocenić na podstawie badań krwi, a jeśli stwierdzone zostaną niedobory, warto rozpocząć suplementację i jednocześnie znaleźć przyczynę takiego stanu, by ją zwalczyć.

Niedobór żelaza

Przyczyny niedoboru żelaza

Do niedoboru żelaza może prowadzić przewlekła utrata żelaza, nieprawidłowa dieta albo upośledzone wchłanianie tego pierwiastka. Niedokrwistość z niedoboru żelaza rozwija się najczęściej w wyniku utraty krwi. Dotyczy więc typowo obficie miesiączkujących kobiet, zwłaszcza przy niedostatecznym spożywaniu pokarmów bogatych w żelazo. Pozostałe możliwe przyczyny i czynniki ryzyka niedoboru żelaza to:

  • dieta bogata w fityniany, szczawiany czy fosforany utrudniające wchłanianie żelaza;
  • obniżone łaknienie związane z brakiem aktywności fizycznej, zwłaszcza w sytuacji zwiększonego zapotrzebowania na żelazo u dzieci w okresie wzrostu;
  • niewłaściwie zbilansowana dieta wegetariańska;
  • nadużywanie szeroko dostępnych obecnie leków alkalizujących, które zmniejszają kwaśność soku żołądkowego;
  • przewlekłe stany zapalne jelit, enteropatia glutenowa, stany po gastrektomii bez odpowiedniej substytucji.

Wszelkie przewlekłe choroby jelit, długotrwała antybiotykoterapia czy choroby przebiegające z wymiotami również są tu zagrożeniem. Niedobór żelaza częściej obserwuje się również u pacjentów z chorobami tarczycy, zwłaszcza z niedoczynnością tarczycy.

Zobacz również: Jak zwiększyć poziom żelaza?

Niedobór żelaza – objawy

Według danych WHO z 2015 roku na niedokrwistość cierpiało łącznie 1,62 mld ludzi na świecie, czyli prawie 1/4 całej populacji, z czego w większości przypadków przyczyną był niedobór żelaza. Do charakterystycznych objawów niedoboru żelaza należą:

  • zmęczenie, osłabienie, brak energii;
  • problemy z koncentracją i pamięcią;
  • bóle i zawroty głowy;
  • uczucie zimna, zimne dłonie i stopy;
  • duszność, szczególnie podczas wysiłku;
  • kołatanie lub przyspieszone bicie serca;
  • bladość skóry;
  • wypadanie włosów;
  • łamliwe paznokcie, czasem charakterystyczne paznokcie łyżeczkowate;
  • bolesny lub wygładzony język;
  • pękanie kącików ust;
  • zespół niespokojnych nóg.

Mogą one występować w różnych konfiguracjach i z różnym nasileniem.

Niedobór żelaza – diagnostyka

Przy diagnostyce niedoboru żelaza podstawą są badania krwi. Rutynowo oznacza się poziom żelaza i ferrytyny, ale warto też uzupełniająco zbadać poziom hormonów tarczycy, czynniki stanu zapalnego, morfologię, glukozę, lipidogram, poziom witaminy B12 i witaminy B9. Pełen pakiet badań krwi pozwoli ustalić możliwą przyczynę niedoboru żelaza.

Niedobór żelaza – leczenie

Podstawą leczenia niedoboru żelaza jest ustalenie, z czego on wynika, i wdrożenie działań przyczynowych. Jeśli niedobór żelaza wynika z nadmiernego stosowania leków alkalizujących, warto je odstawić po konsultacji z lekarzem, zaś jeśli przyczyną jest niedoczynność tarczycy, należy ustabilizować poziom hormonów, zwykle za pomocą farmakoterapii w odpowiedniej dawce (rutynowym lekiem jest tu Euthyrox).

Ważnym elementem leczenia objawowego jest uzupełnianie diety w żelazo, zarówno poprzez ogólnodostępne produkty spożywcze, jak i suplementy diety. Prawidłowo zbilansowana, zdrowa dieta dostarcza średnio 10-15 mg żelaza, z czego wchłania się jedynie 1-2 mg. Najwięcej żelaza zawierają:

  • wątróbka;
  • ostrygi;
  • rośliny strączkowe;
  • mięso, zwłaszcza mięso wołowe.

Najlepiej przyswajalne jest żelazo hemowe, dwuwartościowe, pochodzące z pokarmów mięsnych, które wchłania się w około 20-25%. Wchłanianie pozahemowego żelaza trójwartościowego (pochodzenia roślinnego) jest mniejsze (rzędu 5-10%) i wymaga wcześniejszej redukcji w kwaśnym soku żołądkowym do postaci dwuwartościowej.

Suplementy diety z żelazem zawsze powinny być stosowane pod okiem lekarza lub dietetyka. Nie należy samodzielnie modyfikować dawek. Po kilku miesiącach warto ponownie zbadać poziom żelaza i ferrytyny, monitorując w ten sposób skuteczność leczenia.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Pietrzak A., Skuteczne leczenie żelazem – zasady postępowania w niedoborze izolowanym i przebiegającym z niedokrwistością, Lekarz POZ, 1/2024.
  2. Łuszczyna W., Niedobory żelaza – profilaktyka i leczenie w warunkach ambulatoryjnych, Lek w Polsce, 6/2025.
  3. Karakulska-Prystupiuk E., Niedokrwistość z niedoboru żelaza – postępowanie w praktyce lekarza rodzinnego, Lekarz POZ, 1/2019.

Może Cię zainteresować

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *