Hepatocyty to najważniejsze komórki budujące wątrobę i odpowiadające za większość jej funkcji metabolicznych. To właśnie one neutralizują toksyny, regulują przemiany składników odżywczych, uczestniczą w produkcji żółci oraz wspierają utrzymanie równowagi energetycznej organizmu. Od kondycji hepatocytów zależy sprawność całego układu detoksykacji, poziom energii, prawidłowa gospodarka tłuszczowa i ogólne samopoczucie. Gdy ulegają uszkodzeniu (z powodu diety, stylu życia, alkoholu, leków czy chorób), funkcjonowanie wątroby może zostać poważnie zaburzone. W takich sytuacjach diagnostyką i leczeniem zajmuje się lekarz hepatolog.

Hepatocyty – anatomia
Hepatocyty to wieloboczne komórki o wymiarach około 20-30 µm, będące jednostkami budulcowymi i funkcjonalnymi największego narządu człowieka, czyli wątroby. Pod względem budowy komórkowej w hepatocytach wyróżnić można:
- zwykle jedno jądro komórkowe – jednak nawet 25% hepatocytów posiada dwa jądra, często poliploidalne;
- liczne organelle komórkowe – hepatocyty są bardzo bogate w mitochondria (nawet 1-2 tysiące w jednej komórce), retikulum endoplazmatyczne, aparat Golgiego, lizosomy i peroksysomy;
- biegunowość – w hepatocycie wyszczególnić można dwa bieguny. Biegun naczyniowy ma kontakt z krwią, natomiast biegun żółciowy tworzą ścianę kanalika żółciowego.
Hepatocyty wykazują zdolność proliferacji, mogą się dzielić i częściowo regenerować wątrobę, choć proces ten ma swoje ograniczenia. Średni czas życia hepatocytu to około 150 dni. Czas przeżycia tych komórek może znacząco się skrócić, a ich uszkodzenia powodują:
- wirusy (np. HBV, HCV);
- alkohol;
- leki;
- toksyny chemiczne.
Nadmierne uszkodzenie prowadzi do marskości lub niewydolności wątroby, przy czym zaawansowane te stany należą do grona nieuleczalnych. Warto podkreślić, że hepatocyty to najważniejsze komórki wątroby, stanowiące nawet 80-90% jej masy komórkowej.
Hepatocyty – funkcje
Podstawowe funkcje hepatocytów to przede wszystkim:
- metabolizm białek – synteza albumin, globulin, fibrynogenu oraz czynników krzepnięcia;
- metabolizm węglowodanów – magazynowanie glikogenu, glukoneogeneza (wytwarzanie glukozy z innych związków), utrzymywanie stałego poziomu cukru we krwi;
- metabolizm lipidów – produkcja cholesterolu, lipoprotein i fosfolipidów;
- magazynowanie – gromadzenie żelaza, miedzi oraz witamin (witamina A, witaminy D, witaminy B12);
- detoksykacja – neutralizacja alkoholu, leków, toksyn i innych substancji obcych dla organizmu;
- produkcja żółci – niezbędnej do trawienia tłuszczów i wydalania produktów przemiany materii;
- regulacja odporności – udział w usuwaniu drobnoustrojów i toksyn z krwi.
Można powiedzieć, że to właśnie one odpowiadają za większość funkcji wątroby. Rolę tego narządu utożsamia się z pracą hepatocytów. Dodatkowo komórki te (jak wykazano w badaniach) wspierają pośrednio procesy regeneracji wątroby poprzez wydzielanie hormonów i czynników wzrostu, jak również kontrolują równowagę energetyczną i skład krwi, utrzymują więc homeostazę ustroju.
Warto podkreślić, że w wątrobie znajduje się wiele innych komórek, a wszystkie one wspierają się wzajemnie i uzupełniają swoje funkcje. Dla przykładu wątrobę budują również w mniejszym stopniu komórki Kupffera (makrofagi wątrobowe, odpowiedzialne m.in. za fagocytozę bakterii, wirusów i starych erytrocytów), komórki gwiaździste (odpowiadają za magazynowanie witaminy A, regulację przepływu krwi w zatokach wątrobowych, uczestnictwo w procesach włóknienia), a także komórki śródbłonka (tworzą barierę między krwią a hepatocytami, umożliwiają wymianę substancji dzięki porom, regulują transport składników odżywczych).
Uszkodzenie hepatocytów – najczęstsze choroby
Najczęstsze choroby związane z uszkodzeniem hepatocytów to:
- stłuszczeniowa choroba wątroby;
- zapalenia wirusowe (HBV, HCV);
- marskość oraz rak wątrobowokomórkowy (HCC).
Stłuszczeniowa choroba wątroby to jednak zdecydowanie najczęstsza przewlekła choroba wątroby na świecie. Wiąże się z otyłością, cukrzycą typu 2, insulinoopornością i zespołem metabolicznym. W jej przebiegu hepatocyty gromadzą nadmiar tłuszczu, co prowadzi do ich dysfunkcji i stanu zapalnego. Z kolei wirusowe zapalenie wątroby, jak wskazuje nazwa, ma podłoże wirusowe, w którego przebiegu wirusy uszkadzają hepatocyty, powodując przewlekły stan zapalny. Może to prowadzić do marskości i zwiększa ryzyko raka wątrobowokomórkowego. Przy marskości wątroby dochodzi do włóknienia i utraty prawidłowej struktury wątroby, co manifestuje się niewydolnością wątroby i powikłaniami jak wodobrzusze czy encefalopatia wątrobowa.
Hepatocyty – suplementacja wspierająca ich kondycję
Zdrowa dieta, ograniczenie alkoholu i unikanie toksyn to podstawa ochrony hepatocytów, jednak naturalna suplementacja może dodatkowo wspierać ich codzienną pracę. Substancje bogate w chlorofil, antyoksydanty i składniki odżywcze pomagają organizmowi radzić sobie z obciążeniami, które wpływają na funkcjonowanie komórek wątroby. Na szczególną uwagę zasługują dwa naturalne suplementy diety:
Chlorella – naturalne źródło chlorofilu, witamin i minerałów. Wspiera procesy oczyszczania organizmu i pomaga utrzymać równowagę metaboliczną, co sprzyja odciążeniu hepatocytów.
Spirulina – bogata w białko i fikocyjaniny o silnych właściwościach przeciwutleniających. Wspomaga ochronę komórek przed stresem oksydacyjnym, jednym z czynników mogących obciążać wątrobę.
Regularna i rozsądna suplementacja tymi algami może wspierać ogólną kondycję organizmu oraz sprzyjać prawidłowej pracy hepatocytów na co dzień.
Polecane produkty:
|
Spirulina w tabletkach 100% naturalna
Spirulina platensis, którą Państwu oferujemy to 100% naturalna, słodkowodna alga o wysokiej zawartości składników odżywczych. Codziennie spożywana dostarcza organizmowi niezbędne substancje wpływające na sprawne funkcjonowanie układów w ciele człowieka. Zobacz więcej... |
|
Chlorella – tabletki na oczyszczenie organizmu
Chlorella w tabletkach to naturalna alga z rozerwaną ścianą komórkową (chroniona patentem) w postaci suplementu diety. Została wytworzona wyłącznie z suszonych, jednokomórkowych mikroskopijnych alg. Chlorella pomaga wyeliminować metale ciężkie z organizmu Zobacz więcej... |
Bibliografia
- Silverthorn D., Fizjologia człowieka, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2018.
- Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2006.





